Vlaams kampioenschap jeugd – feb 2017

vk-jeugd-2017_annm

In het weekend van 11 en 12 februari stond naar jaarlijkse gewoonte het Vlaams jeugdkampioenschap judo op de agenda. Veertien Fudji Yama judoka’s hadden de eerste schifting van het provinciaal kampioenschap (PK) overleefd (op 17 deelnemers).  Daarbij kwamen nog onze 2 klasbakken Jeroen en Matthias Casse die een vrijstelling kregen omdat ze op internationale toernooien actief waren tijdens het PK.  Opgeteld zestien jongens en meisjes van onze club mochten dus de verplaatsing naar het West-Vlaamse Tielt maken.

Op zaterdag kwamen de leeftijdscategorieën U18 en de jongens U21 aan de bak.

Jörg Van Den Broeck was de enige Booms/Schelse vertegenwoordiger in de U18/-55 kg. In zijn eerste wedstrijd moest hij de duimen leggen tegen een oudere, atletische en sterke tegenstander die later brons zou pakken. Ondanks fel verweer ging hij na driekwart wedstrijd toch plat op de rug. Hij mocht gelukkig herkansen maar daarin kwam hij uit tegen een andere klepper, Andreas Baertsoen, die we kenden omdat hij vorig jaar op het Vlaams kampioenschap in de U18 al een van onze jongens verslagen had. Het was een taaie klant – in 2014 nog zilver op het Belgisch kampioenschap U15 – maar Jörg vocht als een leeuw en kon zijn opponent na een tijdje in houdgreep nemen en winnen. In de volgende herkansingswedstrijd stond hij tegenover een jongen die op basis van zijn eerdere kampen haalbaar leek, maar het bleek een sterke knaap en aan het einde van een gelijkopgaande wedstrijd sukkelde Jörg jammer genoeg in een houdgreep en verloor. Al bij al toch een puike prestatie als eerstejaars.

Bij de U21/-60 kg ging Yarno De Groof aan de slag met de ambitie om puntjes te kunnen pakken voor het behalen van zijn zwarte gordel. Hij moest de mat op tegen iemand die normaal -66kg vecht en stevig had afgetraind. Die bleek letterlijk een maatje te zwaar en te sterk voor Yarno die na dapper verdedigend werk toch een ippon moest incasseren. Hij mocht herkansen en ging vrank en vrij zijn kans met aanvallend judo. In een aantrekkelijke kamp kwam Yarno wazari achter maar kon al snel gelijkmaken. Hij bleef aanvallen maar de tegenstander counterde telkens gevat en kwam op die manier enkele wazari’s voor. Yarno moest nu alles op alles zetten maar na een laatste wanhoopspoging kwam hij in de slotseconden van de kamp nog in een houdgreep terecht. Jammer, maar niet anders. Toch mag hij omwille van de geleverde inzet en het aanvallende judo best trots zijn op zichzelf.

Jeroen Casse (U21/-73 kg) kreeg in zijn eerste wedstrijd een erg verdedigend ingestelde judoka tegenover zich en had moeite om een opening te creëren tot hij met een flitsende beenveeg na een minuutje het pleit beslechtte. Zijn tweede tegenstander was van zwaarder kaliber, Gaston Rammant een eerstejaars-junior van Koksijde had al heel wat eremetaal verzameld op Belgische, Nederlandse en Franse toernooien, was Belgisch kampioen bij de U15 en haalde vorig jaar brons op het BK. De kamp zelf was tamelijk gesloten met vooral geduw en getrek om een goede pakking te bekomen. Na de reguliere tijd was er geen winnaar maar al na een tiental seconden in de golden scoretijd kon Jeroen met een klasseflits de match afronden. De derde kamp bracht opnieuw een erg defensieve jongen. Jeroen moest zich even aanpassen aan diens lange armen en benen maar won dan met schouderworp gevolgd door houdgreep. In de halve finale won hij verdiend met armklem. De finale was vervolgens een weergave van eerdere provinciale, Vlaamse en Belgische finales. Hierin stond Jeroen tegenover Abdullah Adashev, sinds kort aangesloten bij Hamme. Hoewel er niet gescoord werd tijdens de reguliere tijd moesten we eerlijk toegeven dat Adashev gevaarlijker, sneller en agressiever was. In de golden score moest Jeroen al snel een wazari incasseren en Adashev werd de verdiende winnaar. Volgende week revanche, Jeroen !

Matthias Casse (U21/-81 kg) won erg vlot zijn eerste wedstrijd na een mooie worp gevolgd door een grondactie met verwurging. Ook in zijn tweede kamp ging hij door op dat elan en na enig studiewerk kwam Matthias een schitterende uchi mata in en scoorde ippon. En alsof hij het publiek al niet genoeg verwend had maakte hij in de halve finale ook komaf met zijn opponent via een zo mogelijk nog spectaculairdere worp. In de finale tegen Pieter Vandyck van Gruitrode ging Matthias heel wat voorzichtiger te werk. Pieter is pas eerstejaars junior, maar heeft een stevig palmares met Belgische en Nederlandse kampioenstitels (hij is ook aangesloten bij een NL club) evenals mooie internationale ereplaatsen. Matthias was dus voorzichtig maar naar bleek was dit eigenlijk overbodig want hij domineerde duidelijk het gevecht, zonder ooit in problemen te komen. Hij zocht geduldig naar openingen zonder al te riskante worpen in te komen. Hij scoorde wazari door Vandyck in houdgreep te nemen, maar die wrong zich nog los. Matthias vocht dan de wedstrijd rustig uit. Gouden medaille!

Op zondag stonden de leeftijdscategorie U15 en ook de meisjes U21 op het programma. Bij de U15 had Fudji Yama 5 deelnemers en bij de meisjes U21 waren er 7.

Enkele van onze jongens U15 mochten al snel kennis maken met de harde realiteit van een kampioenschap, wanneer je je eerste kamp verliest moet je hopen dat die tegenstander de halve finale bereikt of je mag zelf niet herkansen.

Thomas Claes (U15/-50 kg) moest als eerste de Fudji Yama-kleuren verdedigen en deed dat erg goed, hij domineerde de pakking, dwong zijn tegenstander tot verdedigen en slaagde er na een tijd in om een wazari te scoren. Maar bij die fase had Thomas brute pech: beide jongens vielen buiten de mat waarbij Thomas een houdgreep aanzette maar zich liet omrollen tot hij degene was die in houdgreep lag. Zijn tegenstander liet niet los en Thomas verloor. Helaas sneuvelde zijn tegenstander in de volgende ronde wat voor Thomas “game over” betekende. De tegenstander won uiteindelijk brons, dus toch niet slecht van Thomas!

Voor Jory Coeck kwam het er in zijn eerste confrontatie op neer de wilde maar krachtige aanvallen van zijn opponent te weerstaan. Die beukte er op los maar Jory kon slim af en toe counteren en kwam daarmee op een voorsprong van 2 wazari’s. Jammer genoeg haalde de tweedejaars tegenstander die duidelijk krachtiger was de overwinning toch nog binnen in de laatste halve minuut. Pech voor Jory, want hij was hetzelfde lot beschoren als Thomas aangezien zijn tegenstander de halve finale niet bereikte.

Rida Boustta (U15/-55 kg) ging met power van start en wierp zijn tegenstander twee maal , maar die kon nog nipt op de buik landen. Daarna scoorde Rida toch wazari met een houdgreep die hij echter niet kon volhouden. Hij leek daarna door zijn beste krachten te zitten en moest iets meer de wedstrijd ondergaan. Desondanks hield hij toch mooi stand en mocht naar de tweede ronde. Daarin kwam hij uit tegen Remi Decorte, een tweedejaars die al van zich heeft laten spreken: brons op het BK vorig jaar, zilver op de Dutch open en goud op een U17-toernooi in Duitsland! Diens niveau en snelheid van uitvoering was te hoog gegrepen voor Rida die al snel in een houdgreep belandde en verloor. Aangezien Decorte later Vlaams kampioen werd mocht Rida herkansen, maar in zijn eerste herkansing liet hij zich imponeren door een lange en hevige tegenstander en belandde opnieuw in houdgreep. Einde van zijn kampioenschap…

Bij de meisjes U15/-48 moest onze eerstejaars Sarah Siebens de mat op tegen de West-Vlaamse kampioene Morgane Willaert van Middelkerke. Sarah begon gezwind maar moest al snel het overwicht erkennen van haar tweedejaars tegenstandster die wel twee bestraffingen opliep voor gripfouten. Toen Sarah het meisje vervolgens buiten de mat dreef en ze daar bleef staan, had ze eigenlijk haar derde strafpunt moeten krijgen zodat de overwinning naar Sarah had moeten gaan. Maar de scheidsrechter was zeer mild en greep niet in. Even later kreeg Sarah het deksel op de neus en belandde in een houdgreep waar ze niet meer uit kon. Gelukkig kreeg ze nog een herkansing omdat Willaert de halve finale haalde (ze zou derde worden) maar in die kamp acteerde ze erg nerveus en onbesuisd en liep ze helaas op een tegenaanval gevolgd door houdgreep die haar optreden op dit kampioenschap beslechtte.

Nore Van Den Bergh (u15/-52) liet er geen gras over groeien en zette haar eerste opponente meteen onder druk. Ze bleef keer op keer aanvallen en liep 3 wazari’s uit. Toen vond ze het welletjes geweest en maakte er een einde aan via houdgreep. Ook haar tweede kamp eindigde op dezelfde manier, snel en proper. In de halve finale kwam ze tegenover een West-Vlaamse die onbevreesd meeknokte. De kamp ging over en weer, maar het was toch meestal Nore die domineerde. Ze slaagde erin een wazari te scoren met een schitterende voetblokkage en later nog een met een houdgreep. Daarna vocht ze de kamp gecontroleerd uit. In de finale wachtte haar Sara Ver Eecke, een getalenteerde eerstejaars West-Vlaamse die al flitsen van haar efficiënte uchi mata-techniek had getoond in eerdere kampen. Ook tegen Nore maakte ze van dit wapen gebruik, en waar Nore bij een eerste aanval van haar tegenstandster de schade kon beperken tot een wazari tegenscore, was ze er even later aan voor de moeite en moest ze met zilver genoegen nemen. Uiteraard had iedereen daar vooraf voor willen tekenen en dus was de teleurstelling van de verloren finale niet al te groot.

De dames U21 mochten de dag en het kampioenschap afsluiten en in de klasse tot 52 kg had Fudji Yama Hanne Van Roeyen. Hanne kwam uit tegen de Oost-Vlaamse kampioene Nathalie Wuytack die in oktober nog brons haalde op het BK +21. Nochtans had Hanne dit meisje al eens verslagen tijdens de interclubcompetitie. Ditmaal was Wuytack echter in betere doen en na een gelijkopgaande openingsfase kon ze op een bepaald moment van een positioneringsfoutje van Hanne profiteren en haar werpen: ippon en gedaan. Hanne zinde op wraak en haar tegenstandster in de eerste herkansingswedstrijd mocht dat bekopen: al in de eerste actie na een tiental seconden, veegde Hanne de vloer aan met het arme meisje. In het gevecht voor brons moest Hanne aan de slag tegen een snellere opponente die steeds als eerste een aanval inkwam. Hanne kon die aanvallen wel ontwijken maar helaas niet counteren en kon er zelf weinig tegenover zetten. In het grondwerk scheen Hanne sterker maar ze kon er niet mee scoren. Tenslotte braken de aanvallen van haar tegenstandster enkele malen door de verdediging van Hanne en ze scoorde wazari en uiteindelijk ippon. Einde van de medailledroom van Hanne, jammer.

Nerea Fordel (U21/-57 kg) had zichzelf vooraf geen kans gegeven om het podium te halen door de aanwezigheid in dit gewicht van vier internationals. Toen bleek dat één van die vier niet deelnam (blessure?) en de loting bleek mee te vallen, vatte Nerea moed en ze startte furieus. De eerste tegenstandster ging al snel plat op de rug. In haar tweede kamp, de halve finale, kwam Nerea uit tegen Eveline Delbaen van Reet tegen wie ze normaal gezien niet op kan. Net als in vorige confrontaties werd tijdens deze kamp het verschil gemaakt door Evelien’s grotere kracht. Nerea wist min of meer welke aanvallen zouden komen, probeerde die over te nemen, maar kon niet op tegen de kracht van haar tegenstandster, die haar even later in houdgreep versloeg. Nerea mocht wel onmiddellijk voor brons vechten en dit was helaas tegen Yuna (zie hieronder).

In dezelfde gewichtsklasse moest Yuna De Groof openen tegen één der grote kanonnen, de West-Vlaamse Anouk Maekelberg, meervoudig Belgisch medaillewinnaar en verzamelaar van Europese ereplaatsen. Geen van de Boomse meisjes heeft ooit tegen Anouk weten te winnen. Ook nu had Yuna geen verhaal en ze verloor al snel. In haar eerste ronde van de herkansingen had ze geen tegenstander en daarom mocht Yuna zoals hierboven vermeld vechten om brons tegen Nerea. Nerea haalde het in deze “zusterstrijd” na een beenveeg, gevolgd door grondwerk dat uitmondde in een houdgreep. Brons voor Nerea en de ondankbare 5de plaats voor Yuna.

Zoë Dierickx (U21/-63 kg) moest starten tegen één der favorieten, Demi Desender van Koksijde. Tegen dit krachtige en veel grotere meisje kwam Zoë te kort en ze vond geen verweer tegen Desender’s aanvallen. Uiteindelijk ging ze strijdend ten onder maar aangezien Desender later Vlaams kampioen werd mocht Zoë herkansen. In haar eerste herkansing had ze niet al te veel moeite om het laken naar zich toe te trekken, ze scoorde en maakte af via houdgreep. De tweede herkansing tegen Maryem Giancola van Lummen, waartegen Zoë recent op het scholenkampioenschap verloor, was een uitputtingsslag. Beide judoka’s knokten ervoor en vielen veelvuldig aan, maar geen van beiden met de vereiste nauwkeurigheid om te kunnen scoren. Er werd ook stevig gebikkeld op de grond en dit ging verder tot aan de golden score. Wie zou nog voldoende adem hebben na deze krachtsinspanning? Dat bleek Zoë te zijn, een wazari beslechtte de wedstrijd. In haar gevecht om brons moest Zoë de eerder geleverde inspanningen bekopen. Nog stik kapot kon ze niet veel weerwerk bieden en verloor. Toch mocht ze trots zijn op de geleverde prestatie en werd ze beloond met enkele puntjes voor het behalen van haar zwarte gordel.

Shari Stroeckx (U21/-70 kg) had eigenlijk een goede loting die perspectief bood op een medaille. Daarvoor moest ze wel best winnen van haar eerste tegenstandster, een meisje waar Shari vorig jaar van had gewonnen. De dingen liepen zoals ze moesten en al vroeg kon Shari een houdgreep aanzetten, die ze helaas niet kon volhouden. Het gevecht kabbelde verder met veel grondwerk, waarin Shari beter voor de dag kwam. Maar dan liep ze plotseling tegen een worp aan en verloor ze de kamp toch nog. Herkansen dan maar. In de eerste herkansing nam Shari bijna voortdurend het initiatief en leek ze een betere conditie te bezitten. Dat loonde en Shari won verdiend met een wazari-score. Een bronzen medaille was nog mogelijk maar daarom moest Shari voorbij Evelyne Jolie van Zelzate geraken, één van de favorieten die echter de halve finale verloren had. Het werd een spannend gevecht waarbij de hele Fudji Yama supportersbende en al onze judoka’s luidkeels supporterden. Met zo’n steun kon Shari niet anders dan winnen en dat deed ze dan ook. Dolgelukkig mocht ze de bronzen medaille in ontvangst nemen.

Marlies Heirstrate (U21/-70 kg) had de twijfelachtige eer om te mogen starten tegen één van de grote favorieten, Skye Marinx van Ardooie. Skye is een judoka van het bulldozertype en niet al te zachtzinnig op de mat, waarmee we niet willen suggereren dat ze gemeen of zo zou zijn, gewoon stevig erin vliegend. Toen ze bij een fase op de grond een armklem toepaste klopte Marlies niet snel genoeg af, iets wat ze moest bekopen met een overstrekking van de arm. Dat deed haar bij de eerstehulppost belanden waardoor ze helaas voor haar herkansing forfait moest geven. Marlies’ blessure leek achteraf nog mee te vallen, hopelijk kan ze snel terug de tatami op.

Eline Wils (U21/+78 kg) was weliswaar snotterend en ziekjes naar Tielt afgezakt, maar eens op de mat was daar weinig van te merken. Integendeel, vlotter dan een week eerder op het PK won ze van haar Merksemse concurrente Ashley Menkiti. Ook haar tweede wedstrijd in de poule van 4 duurde maar een minuutje en werd met een mooie ippon afgesloten. Tegen haar laatste tegenstandster Joke Donckels van Berlare vocht Eline moedig en gedreven. Bij een fase waarbij ze zelf wazari scoorde blesseerde Donckels zich echter aan de voet of enkel. De scheidsrechter stopte de kamp en gaf de overwinning aan Eline. Er was nog even commotie achteraf toen Donckels toch wou verder kampen, maar gedaan was gedaan. Eline mocht dus op het hoogste trapje van het podium staan: Vlaams kampioene U21/+78 kg!

Het bilan van Fudji Yama was met 6 Vlaamse medailles (goud voor Matthias en Eline, Zilver voor Jeroen en Nore en Brons voor Nerea en Shari) weer erg mooi, even goed als in het meest optimistische scenario van de club! Er zijn trouwens niet veel Vlaamse clubs die beter doen.

 

TF

foto’s van Ann Mampaey : klik hier

Advertenties