Callant Cup 2016 wedstrijddag 1

Zaterdag 12 november 2016: Fudji Yama dames in Sint-Truiden

Laat ons starten met een terugblik: in 2015 bracht Fudji Yama voor het eerst sinds lang opnieuw een damesploeg in het veld voor een interclubcampagne. Na 4 overwinningen op 7 wedstrijden sloten onze meisjes de competitie af op een 6de plaats in 2de afdeling, weliswaar met evenveel punten als de 3de. De algemene conclusie achteraf was dat dit een erg geslaagd experiment was geweest dat proefde naar meer.

Bij het publiceren van de reeksindeling voor 2016 viel er een grote verrassing te noteren. Door het wegvallen van verscheidene ploegen in 1ste afdeling en enkele ploegen die in 2015 hoger eindigden dan Fudji Yama, promoveerden we onverwacht naar 1ste. En dat scheelt toch wel een slok op een borrel voor een ploeg die voornamelijk uit laatstejaars U18 en eerstejaars U21 bestaat. Zodoende mochten onze meisjes zich opmaken voor een zware opgave en we hoopten op de team spirit – toch een sterk punt van het team – om net dat beetje extra te kunnen geven.

De eerste wedstrijddag werd aangevangen met een confrontatie met Samurai Eindhout, een medestijger waarvan vorig jaar nog werd verloren. Hanne (-52kg) mocht de spits afbijten tegen naamgenote en ex-international Hanne Van Bossele, brons op het EK U23 in 2010 en 1ste op het EK voor militairen in datzelfde jaar. Deze dame maakte meteen korte metten met onze Hanne en Fudji Yama mocht al onmiddellijk beginnen achtervolgen. Nerea (-57kg) moest het opnemen tegen Stephanie Kerckhofs, in 2005 Belgisch kampioene in de U17. Nerea voelde zich niet 100% en dat bleek ook op de mat waar ze in een moeizaam begin tegen een yuko aanliep. Ze kon gelukkig even later een worp overnemen en ippon scoren zodat de bordjes weer in evenwicht hingen. De volgende twee kampen gingen helaas verloren: Zoë (-63kg) verzeilde tegen de ervaren Heidi Vlerick in een houdgreep waaruit geen ontsnappen mogelijk was en Anke(-70kg) werd door topper Evelien Stessens verslagen na heupworp. Tenslotte kon Eline (+70kg) de score nog milderen vermits Eindhout geen tegenstander op de mat bracht, maar de einduitslag was helaas in het nadeel van onze meisjes: Boom – Eindhout 2-3.

De tweede kamp bracht Jitsu-Kwai Hamme in lijn tegenover onze meisjes, een ploeg die vorig jaar degradeerde uit nationale afdeling, wat niet veel goeds voorspelde. Toch mag achteraf gezegd worden dat we op geen enkel moment overklast werden, elk individueel gevecht kon beide kanten uit. Opnieuw ging Hanne als eerste van start en dat deed ze met karakter en vechtlust tegen Nathalie Wuytack die vorige week nog brons haalde op het Belgisch kampioenschap. Het werd een spannend gevecht met veel grondacties waarin Hanne een wazari scoorde op overname en daarna de wedstrijd uit kon judo-en. Nerea kon vervolgens proberen revanche te nemen tegen Karolien Van den Broeck, die haar onlangs op het Vlaams kampioenschap uitschakelde. Dit lukte helaas niet en de partij ging verloren met een wazari en yuko tegen. Emilie moest het in de categorie -63kg opnemen tegen Aqsa Intizar, opnieuw een gereputeerde tegenstander. In dit gevecht had Fudji Yama de scheidsrechter duidelijk niet mee. Op een bepaald moment zagen alle Boomse supporters een wazari voor Emilie na overname, maar dit werd niet gehonoreerd en ze kreeg daarentegen een yuko tegen. Uiteindelijk moest Emilie na een mindere kumikata de duimen leggen met ippon. In -63kg had Hamme niemand opgesteld zodat Shari de score terug gelijk kon brengen. Alle druk lag nu bij Amber om in de +70kg het winnende punt te maken tegen Anouk Van der Veen, die toch ettelijke kilo’s zwaarder was en ook een stevig palmares kon inbrengen met reeds 4 Belgische medailles in de U21 en bij de senioren. Amber moest in een eerste fase de wedstrijd ondergaan maar kwam daarna beter in de match. Net toen ze zelf begon te domineren kreeg ze eerst een yuko en daarna helaas een ippon tegen van Van der Veen die haar grotere gestalte wist te laten renderen: Boom – Hamme 2-3.

Twee keer net niet, zou het de derde keer wel lukken? Daarvoor moest Kodokan Merchtem opzij gezet worden. Opnieuw lieten de scheidsrechters zich in negatieve zin gelden want in de openingsmatch van Anke (+70kg) tegen Sara Dierickx werd een zuivere ippon op offerworp, die later duidelijk kon aangetoond worden met beeldmateriaal, niet toegekend aan Anke maar aan haar opponente. Hanne trof in haar kamp Sofie Michiels, Belgisch kampioene in 2015, en raakte snel in houdgreep. Yuna (-57kg) raapte vervolgens een punt op wegens gebrek aan tegenstander. Zoë zorgde daarna voor een prachtige overwinning tegen Irina Wils waarbij vooral de ippon in de laatste 10 seconden technisch erg mooi was. Marlies (-70kg) kreeg dus de ondankbare taak om tegen Jikkemien Vertonghen te proberen de wedstrijd in het voordeel van Fudji Yama te besluiten. Jammer genoeg werd Marlies, hoewel ze actiever was en domineerde, 2 maal gecounterd en ging ook deze derde confrontatie verloren: Boom – Merchtem 2-3.

In de laatste wedstrijd van de dag werd Judoschool Lummen partij gegeven. Nerea had tijdens de wedstrijd tegen Merchtem wat kunnen recupereren en schoot furieus uit de startblokken tegen Shanti Van Malderen, met een snelle wazari gevolgd door houdgreep. Emilie had het in de -63kg veel moeilijker met Anoushka Robaert die tussen 2004 en 2008 grossierde in nationale medailles bij beloften, junioren en senioren. Emilie belandde in houdgreep en game-over. In de volgende kamp moest Shari aan de slag tegen haar ex-topsportschoolcollega Sorenza Ramalho. Het werd een zenuwslopende aangelegenheid waarbij strafpunten bleven vallen aan beide kanten voor buitenstappen uit de gevechtszone. Op een bepaald moment werd het 3-3 in shido’s en elk volgend strafpunt zou de wedstrijd eindigen. Hoewel volgens de Boomse supporters Sorenza het gevecht steeds probeerde te ontwijken, werd dit niet bestraft door de scheidsrechter. Gelukkig kon Shari scoren met een heupworp en vervolgens het pleit beslechten door verwurging. Fudji Yama stond nu 2-1 voor en had 2 kansen om de dag zegevierend af te sluiten. Hoewel Eline en Hanne alles gaven, lukte dit helaas niet: eerst moest Eline het onderspit delven tegen de ijzersterke Gerty Evens (11 Belgische medailles in haar trofeeënkast) en vervolgens ging Hanne onderuit tegen Indi Van Malderen nadat ze op haar eigen aanval ongelukkig op de mat belandde en in houdgreep viel: Boom – Lummen 2-3.

Conclusie: het was een dag van “net niet”, maar op zich moest geen van onze meisjes zich schamen voor hun prestatie, iedereen ging er voluit voor. Hopelijk zit het op de tweede wedstrijddag iets beter mee.

Zondag 13 november 2016: Fudji Yama heren in Kruishoutem

Ook hier even terugkijken naar het recente verleden: na twee opeenvolgende 4de plaatsen in 2de klasse degradeerde Fudji Yama in 2015 na een matige prestatie naar 3de. Er mocht dus gehoopt worden om dit jaar bovenin te kunnen meedraaien. Er was ook goed nieuws: na jarenlange afwezigheid mochten we onze oud-kampioen, ondertussen bijna-veteraan, Steven Peersmans terug verwelkomen in het team.

Al meteen werden de Boomse heren met de neus op de feiten gedrukt dat er geen cadeautjes zouden worden gegeven door de tegenstanders. Lichtervelde2 was de eerste opponent en Ken mocht, voor de gelegenheid bijna 20kg boven zijn competitiegewicht, de mat op in de -90kg tegen Aslambek Dakhkilgov. Het gewichtsverschil was groot en Ken ging voorzichtig tewerk na zijn blessure op het BK de week voordien. Ken domineerde de wedstrijd volledig, Dakhkilgov wist niet wat te beginnen en kreeg (maar!)2 shido’s wegens passiviteit. Ken raakte echter niet door de stugge verdediging van de Lichterveldenaar en kon niet scoren, hij won dus op strafpunten. Michiel (+90kg) kreeg ook zo’n defensieve tegenstander te bekampen. Hij had de overhand tegen Vincent Poix en probeerde verschillende aanvallen, maar die kwamen niet door. Poix verzamelde 3 shido’s voor passiviteit en toen hij eindelijk zelf eens aanviel kon Michiel counteren en scoren. De volgende 2 kampen gingen veel te snel verloren; Mikey (-60kg) en Wim (-66kg) leken nog niet helemaal bij de les en werden allebei vrij snel op overname van hun eigen worp plat op de rug geworpen door respectievelijk Wouter Logghe en Bert Declerck. Koen (-73kg) had het ook niet gemakkelijk tegen Arno De Cock, kreeg een score tegen maar kon gelukkig winnend afsluiten op armklem, een eerste lukte nog niet maar de tweede keer had De Cock wel prijs. Als laatste moest Wouter (-81kg) kampen tegen Ahmed Dakhkilgov. Hij verloor helaas op armklem. Eindstand: Lichtervelde2 – Boom 3-3 (maar Boom verliest op technische punten).

Tegen Jitsu-Kwai Hamme2 mocht Raf (+90kg) de mat op tegen Niels Van der Veen. Van der Veen startte snedig en Raf kwam al snel in gevaar op een o uchi mata maar kon gelukkig aan een score ontsnappen. Bij een nieuwe aanval van zijn tegenstander nam Raf krachtig over en won met ippon. Tim (-60 kg) nam het op tegen Warre Vermoesen in een gelijkopgaand gevecht waarbij Tim het verscheidene malen probeerde met een (van iets te ver ingekomen) drop ippon en op één daarvan bijna een verwurging moest toestaan. Na verloop van tijd zat Tim er fysiek sneller door dan Vermoesen en kwam in een houdgreep terecht waardoor hij verloor. Tom (-66kg) kon vroeg in de wedstrijd tegen Lerno Maes bijna scoren en kwam even later op voorsprong na een shido voor zijn tegenstander. Tom had het echter knap lastig met Maes’ arm die hem steeds neerdrukte en ondanks zijn pogingen om die af te weren kwam hij hierdoor op een bepaald moment in een slechte positie en werd met uchi mata geworpen. Ken mocht ook eens starten in de -73kg en dicteerde de wet aan Chendo Maes, die weinig weerwerk kon bieden. Ken kwam in met een variatie aan worpen en scoorde 2 wazari’s die de kamp beslechtten. Steven (-81kg) mocht in zijn eerste officiële kamp sinds lang de mat op tegen Quinten Van de Cauter en had onvermijdelijk nog wat aanpassingstijd nodig. Hij ging voorzichtig van start en mikte voornamelijk op yoko tomoe nage pogingen om aan te vallen. Zijn tegenstander kon daar niet veel tegenin brengen en keek al gauw tegen een strafpunt aan. Eén keer kwam Van de Cauter gevaarlijk door, maar Steven had voldoende ervaring om niet geworpen te worden. Even later kon hij scoren na overname en de kamp afmaken op houdgreep. Wouter moest daarna in de -90kg de mat op, terwijl hij al had moeten bij eten om nipt de -81kg te halen. Het gewichtsverschil tegen Tim Vanderbauwhede was groot en Wouter moest al snel het onderspit delven, hij klopte af in een reflex nadat hij pijnlijk op zijn gezicht belandde. Einduitslag: Boom – Hamme 3-3. (en ook gelijk op technische punten).

De volgende ploeg die zich aandiende was Judokwai Kemzeke. Er diende nu stilaan te worden gewonnen en de eerste die zich mocht bewijzen was Junior (-66kg). Hij had het echter niet getroffen met zijn tegenstander Jens De Strooper en ondanks stevig verzet verloor hij de match na o.a. op 2 tomoe nage’s te zijn gelopen. Steven mocht vervolgens een puntje pakken aangezien Kemzeke niemand opstelde in -73kg. Koen pakte daarna zijn 2de overwinning van de dag (en bijkomende shiai punten) na een mooie overwinning op een moedige veteraan. Ken startte opnieuw in de -90kg en kende weinig problemen met zijn opponent Maarten De Vos. Ook Raf kon nog een overwinning meepikken nadat hij ippon scoorde op overname tegen De Brabander. Mikey tenslotte trof het niet in zijn kamp tegen Matteo Losapio, die van een heel wat beter kaliber was. Mikey kwam te kort op snelheid en moest het gevecht ondergaan. Hij werd dan ook geworpen met taiotoshi en kreeg een armklem tegen. Maar de eerste overwinning was toen al wel binnen: uitslag Boom – Kemzeke 4-2.

In de laatste wedstrijd van de dag stonden onze jongens tegenover Hirano Brecht. Steven beet de spits af in de -73kg tegen Rens Sanders en begon opnieuw behoedzaam. Even was er opschudding toen hij een onbegrijpelijke wazari tegen kreeg, maar die werd snel weggewuifd. Van dan af stond er geen maat meer op Steven en hij viel aan met een heel scala aan technieken. Scoren lukte nog niet zo vlot en meer dan een yuko kwam er niet op het bord. Maar zijn overwicht was zo groot dat Sanders shido na shido oppikte en tenslotte na 4 strafpunten de match verloor. Wouter kwam in de -81kg op de mat tegen Versmissen, hij kon net niet scoren toen hij op een slechte schouderworp van zijn tegenstander bijna een verwurging kon uitvoeren, maar helaas liep hij even later op exact hetzelfde scenario maar dan bij hem. In de kamp van de dag moest Ken vervolgens in de -90kg de mat op tegen Jan Van Tichelt, broer van Dirk en absoluut geen gemakkelijke tegenstander. Ken kwam duidelijk kracht tekort en Van Tichelt probeerde dit uit te buiten door de aanvallen van Ken op te vangen en te counteren. Hij slaagde er zo in een yuko te scoren tegen Ken. Maar door het helse ritme dat Ken oplegde waarbij hij aanval na aanval probeerde, lukte Van Tichelt er niet in om zelf aan te vallen en de shido’s begonnen aan te tikken. Moest het gevecht nog iets langer geduurd hebben zou Van Tichelt zeker een 4de strafpunt geïncasseerd hebben, maar nu kon hij de schade beperken tot 3 en deed de toegestane yuko in het begin van de kamp Ken de das om. Christoph (+90kg) kwam sterk voor de dag tegen Ben Van Gils en zette een mooie uchi mata aan die zijn tegenstander hoog in de lucht gooide. Door het tegenzetten van Van Gils slaagde Christoph er echter niet in om voldoende weg te draaien en kwam hoofd vooruit op de mat terecht. “Diving” luidde het verdict van de scheidsrechters, en dat kostte Christoph een bijna zekere overwinning. Tim kwam opnieuw in een spannende en evenwichtige kamp terecht tegen Yelte Van Croonenborch. Tim viel op zeker moment in een situatie van verwurging maar verdroeg dat dapper tot de scheidsrechter de actie onderbrak. De kamp was hevig en kostte krachten aan beide kanten, wat zich uitte in slordiger aanvallen. Bij Van Croonenborch zat er blijkbaar nog iets meer energie in het vaatje en hij kon tenslotte met een mooi veegje Tim werpen en in houdgreep nemen. De laatste Fudji Yama kamper van de dag was Wim die erop gebrand was om zijn eerdere verliespartij goed te maken. Hij scoort al snel wazari met een drop seoi nage en kan daarop met een mooie sankaku omkeerbeweging zijn tegenstander Stijn Wouters in houdgreep nemen. Wouters spartelde nog als een vis op het droge maar Wim behield de controle en won. Eindresultaat: Boom – Brecht: 2-4.

De balans van deze eerste dag was dus 1 overwinning, 1 gelijke score en 2 nederlagen. Zeker niet slecht maar voor een net gedegradeerde ploeg toch ook niet super. Maar uiteraard gaan we op wedstrijddag 2 nog voor wat extra zeges!

De Fudji Yama interclubteams bestonden dit weekend uit:
Dames: Hanne Van Roeyen, Emilie Bielen, Yuna De Groof, Nerea Fordel, Zoë Dierickx, Shari Stroeckx, Anke Verelst, Amber Hadermann, Eline Wils en uiteraard Marlies Heirstrate. Coach: Guy Wils en Stijn Cools

Heren: Tim Geerts, Mikey Smet, Wim Dekesel, Tom Dekesel, Thomas Junior Michiels, Ken Kennes, Steven Peersmans, Koen Geerts, Wouter Van Roeyen, Michiel Wils, Christoph van Camp, Raf Moeremans. Coach: Guy Wils

TFO

 

FOTO’s via Ann Mampaey:

Wedstrijddag 1 Heren Calant Cup 2016

Wedstrijddag 1 Dames Calant Cup 2016

Advertenties

Belgisch kampioenschap +21 2016

Herstal bij Luik was dit jaar opnieuw het strijdtoneel voor het laatste deel van het drieluik provinciaal – regionaal – nationaal kampioenschap. Na de voorafgaande schiftingen kwamen nog drie leden van Fudji Yama in aanmerking voor de Belgische titel en ereplaatsen.

Bij de dames mocht Eline deelnemen aan haar allereerste BK (bij de senioren toch) en de focus was vooral gericht op het volop kunnen genieten hiervan. In de categorie +78 kg moest zij allereerst aan de slag tegen de tweede van het Waals kampioenschap, Christelle Degueldre, een dame die een vijftal jaren geleden bij de junioren jaarlijks goed was voor een medaille op het Belgisch kampioenschap. Onder de indruk van de omstandigheden kon Eline geen vuist maken en ging ze helaas vrij snel onderuit tegen Degueldre.

Haar herkansing bracht haar tegenover Nadine Spessart van Tielt, een even straffe tegenstandster als de vorige en 1ste op het Vlaams kampioenschap enkele weken geleden waar ze o.a. won van Eline. Coach Anke had Eline echter opgepept en ze probeerde aanvallend het verschil te maken. De eerste poging was voor haar maar lukte niet. Helaas kwam ze daardoor in een slechte positie tegenover haar tegenstander te staan die niet twijfelde en een verschroeiende aanval inzette: ippon.

Geen geluk voor Eline dus maar niet getreurd, er komen nog kansen. Volgend jaar beter?

Ken moest bij de heren aan de slag in de categorie tot 73 kg en het lot was hem niet gunstig gezind want door de respectieve uitslagen van het Vlaams en Waals kampioenschap kwam hij onmiddellijk tegenover zijn eeuwige concurrent Jean-Yves Bottieau te staan, de oudste van de 3 te duchten broers en reeds een moeilijk te passeren klip voor Ken in het verleden. Bottieau heeft in het voorbije decennium al 10 (!) medailles op het BK gehaald, waarvan 6 gouden en 4 zilveren. Ken ging echter vol zijn kans en in een evenwichtig begin van de kamp nam hij het meeste initiatief. Na een aantal ongevaarlijke pogingen van beide kanten kon Ken een eerste maal uitpakken met een gevaarlijke veeg die Bottieau bijna vloerde. Iets daarna kwam Ken een schouderworp in die niet helemaal doorkwam en zijn tegenstander kon daar bijna van profiteren om Ken in houdgreep te nemen. Dat lukte gelukkig niet en de scheidsrechter bevestigde daarna toch Ken’s overwicht door Bottieau een shido voor passiviteit te geven. Stilaan begon Ken echter door zijn beste krachten te zitten en met nog 1:50 min te gaan liep hij op een schouderworp waaruit hij maar nipt kon wegdraaien: eerst werd een tegenscore gegeven maar die werd later gecorrigeerd en geannuleerd. Oef! Er volgden dan nog enkele hete standjes met kansen voor beide kampers maar geen score. Net voor de laatste minuut inging scoorde Bottieau dan toch een yuko voor een linkse schouderworp. Wat Ken ook probeerde daarna, door een gebrek aan frisheid en de ervaring van zijn tegenstander slaagde hij er niet meer in de achterstand om te buigen.

Door een verrassende wending in het andere gevecht in zijn helft van de tabel, kwam Ken in zijn herkansing onverwacht tegenover de Vlaamse kampioen Abdullah Adashev van Hamme te staan, opnieuw een geweldige uitdaging. Adashev behaalde in februari nog de Belgische titel bij de junioren en zoals hierboven reeds aangegeven was hij de beste op het Vlaams kampioenschap enkele weken geleden. Ken startte alweer erg actief aan de kamp en de eerste twee aanvallen waren voor hem. “Derde keer, goede keer” moet hij gedacht hebben en met zijn volgende worp ging Adashev op de rug. Ippon, was het eerste verdict, maar dat werd door de tafel aangepast naar wazari. Adashev besefte dat hij iets moest terugdoen en begon beter gebruik te maken van zijn langere benen. Op een ko uchi gari kon hij een yuko scoren. Ken probeerde wat hij kon om de druk te weerstaan en moest enkele malen acrobatisch wegdraaien op pogingen van Adashev. Ken kreeg logischerwijs een strafpunt voor passiviteit maar in de laatste fase van de wedstrijd leek ook Adashev wat op zijn adem getrapt te hebben. Ken probeerde het nu met offerworpen, een eerste draaide op niets uit en met een tweede rolde hij bijna zelf in houdgreep. Maar zijn tegenstander slaagde er ook niet meer in om met bruikbare worpen voor de dag te komen en Ken kon de match uit-judoën en zich plaatsen voor de kamp om brons.

Maar weer had hij het geluk niet aan zijn zijde en de gedoodverfde finalist in de andere helft van de tabel, de Waalse kampioen Loïc Demierbe, verloor verrassend zijn halve finale en stond dus tegenover Ken in het gevecht om brons. Demierbe heeft ook al 2 Belgische medailles op zak en werd in 2016 nog 3de op het internationaal tornooi van Visé en 7de in de European Cup van Belgrado. Hij zit nog volop in het circuit met de daarbij horende trainingsintensiteit. Zoals in de vorige kampen ging Ken sterk van start en kon al in de beginfase Demierbe naar de grond dwingen en een verwurging aanzetten. Het zag er erg goed uit maar Ken verloor op het nippertje de controle en Demierbe ontsnapte alsnog. Een minuutje later was het Ken die maar nipt ontsnapte aan een armklem, na voorafgaande schouderworp van Demierbe. Na een dikke 2 minuten wedstrijd leek Ken’s bobijntje echter al op en begon hij langzamer te reageren. Hij liet zich op een bepaald moment door Demierbe buiten de mat drijven wat hem op een strafpunt kwam te staan. Toen Ken vlak daarna hetzelfde deed met Demierbe, interpreteerden de scheidsrechters echter dat Ken geduwd had zodat dit hem een tweede strafpunt kostte. Hij moest nu dringend proberen te scoren, maar verder dan een strafpunt wegens passiviteit kon hij niet geraken. Tenslotte werd een nieuwe poging tot aanval gecounterd door Demierbe die een armklem kon aanzetten en Ken moest noodgedwongen afkloppen.

Een 5de plaats dus voor Ken, de meest ondankbare in het judo! Maar wat een strijdersmentaliteit liet hij weer zien, ondanks een rampscenario. De loting en wedstrijdontwikkeling zaten echt tegen deze keer: als iemand vooraf de drie gevaarlijkste tegenstanders had moeten aanduiden waren het diegene die Ken zaterdag tegenover zich kreeg. Door de zware wedstrijden en een lagere trainingsintensiteit het afgelopen jaar was het Ken aan te zien in zijn kamp om brons dat hij er door zat. Toch ging hij er voor tot de laatste snik. Respect Ken!

Matthias tenslotte trad aan in de categorie tot 81 kg. Zijn eerste tegenstander was Tigran Sahakyan, een Brusselaar waar hij al vaak tegen kampte, steeds met succes. Matthias domineerde van bij de aanvang, maar koos voornamelijk voor offerworpen wat niet echt leek te lukken. Toen de scheidsrechter een vreemd strafpunt toekende aan Matthias, kwam die daarmee onverwacht op achterstand te staan. Een ramp leek in de maak toen Matthias bij de eerste echte aanval van Sahakyan een tegenaanval wou inzetten die niet lukte waarbij hij op de grond belandde in wat voor de toeschouwers een stevige armverdraaiing leek. Gelukkig was dit niet het geval of kon Matthias voldoende weerstand bieden, maar de seconden tot de maté leken wel uren te duren. Matthias bleef het gevecht toch domineren en een nieuwe offerworp bracht hem in een voordelige positie op de grond waarbij hij via een armklem de kamp kon besluiten.

In de halve finale kwam hij uit tegen David Arakelyan van Deux Haines. Het scenario van de vorige kamp leek zich te herhalen. Ook hier kreeg Matthias na een vreemde beslissing van de scheidsrechter een strafpunt tegen terwijl hij zelf de match domineerde en aanviel via offerworpen en armklemmen. Het enige wat Arakelyan hier tegenover kon zetten was een mislukte poging tot “flying juji”. Matthias slaagde erin een wazari te scoren en zo zijn achterstand uit te wissen. In een volgende fase maakte hij het netjes af en dwong Arakelyan tot afkloppen na verwurging.

De eerste twee tegenstanders van Matthias konden, alles in acht genomen, nog vrij bescheiden genoemd worden, de persoon die hij tegenover zich kreeg in de finale was dit absoluut niet. Fudji Yama kreeg voor de tweede keer van de dag een telg van de Bottieau familie als tegenstander. Jérémie is de jongste van de drie broers en al even competitief als de anderen. Hij was onklopbaar bij de beloften en junioren en met 4 Belgische medailles bij de senioren en medailles en ereplaatsen op verscheidene European Cups was hij absoluut niet te onderschatten. Bottieau koos resoluut voor de aanval maar Matthias kon hem de eerste momenten afhouden en snel het evenwicht herstellen. Beide judoka’s vielen flitsend aan maar beiden waren ook goed genoeg om elkaars aanvallen te ontwijken of te neutraliseren. Gaandeweg kreeg Matthias de bovenhand en Bottieau liep tegen een strafpunt voor afhouden aan. Matthias begon offerworpen af te wisselen met schouderworpen en Bottieau zocht het in heupworpen en makikomi’s maar zijn aanvallen waren heel wat sporadischer. De spanning liep op naarmate de tijd wegtikte, tot plots een splijtende schouderworp van Matthias zijn tegenstrever plat op de rug deed belanden! Ippon, game over en Fudji Yama had weer een Belgisch kampioen!

In 2014 kroonde Matthias zich tot kampioen in de klasse -73kg door Jean-Yves Bottieau te kloppen in de finale, in 2016 herhaalt hij dit exploot in de -81kg door diens broer Jérémie te verslaan. Laat ons hopen dat Matthias blijft verbeteren zodat hij zich ooit ook zal kunnen meten met de laatste van de drie, Joachim.

Proficiat!

FOTO’S via Ann Mampaey:

BK senioren 2016

 

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Vlaams kampioenschap +21 2016

Het was een druk weekend voor Fudji Yama met kampioenschappen, jeugdwedstrijden en gordelexamens.

Zaterdag was er afspraak in het West-Vlaamse Tielt voor het Regionaal kampioenschap 2016. Elf van onze judoka’s waren er op het provinciaal kampioenschap in geslaagd een ticket te verwerven voor dit evenement, maar door allerlei omstandigheden konder er slechts 8 de kampen aanvatten.

Al onze jongens en meisjes gaven het beste van zichzelf, maar de concurrentie was uiteraard niet van de poes. Er waren echte “reeksen des doods” bij met als uitschieter de -66kg bij de mannen.

Toch slaagde Fudji Yama er in om 3 medailles uit de brand te slepen, 3 op 8 dus – zeker geen slecht resultaat:

GOUD
Matthias Casse (-81 kg)

BRONS
Ken Kennes (-73 kg)
Eline Wils (+78 kg)

Matthias, Ken en Eline mogen bijgevolg op 5 november strijden voor een nationale medaille in Herstal. Proficiat!

Provinciaal kampioenschap 2016

Een uitgebreide en vastberaden delegatie van Fudji Yama maakte vandaag de verplaatsing naar Zonhoven voor het Antwerps provinciaal kampioenschap, georganiseerd i.s.m. de provincie Limburg.
Het liep bij sommigen al wat vlotter dan bij anderen, maar globaal gezien waren de resultaten uitstekend!

Medailles waren er voor:

GOUD
Matthias Casse (-81 kg)
Eline Wils (+78 kg)

ZILVER
Hanne Van Roeyen (-52 kg)
Nerea Fordel (-57 kg)
Anke Verelst (-70 kg)

BRONS
Wim De Kesel (-66kg)
Ken Kennes (-73 kg)
Christoph van Camp (-100 kg)
Raf Moeremans (+100 kg)
Emilie Bielen (-57 kg)
Shari Stroeckx (-70 kg)

Jeroen Casse moest helaas verstek laten gaan wegens blessure.

Pot van Olen

Vandaag hebben enkele van onze judoka’s deelgenomen aan de pot van Olen. Naast de jaarlijkse delegatie Nederlanders was er dit jaar ook een Braziliaanse delegatie aanwezig.

Onze judoka’s hebben zich sterk verweerd maar moesten stuk voor stuk hun meerdere erkennen in hun tegenstanders, na de zomervakantie is er duidelijk nog werk aan de winkel.
Enkel Nerea Fordel heeft een derde plaats in de wacht kunnen slepen. Zij moest enkel in de halve finale haar meerdere erkennen in een zeer sterke Braziliaanse.

Op naar de volgende wedstrijden.